Simfoni

Emocionet u egersuan e egersuan dhe papritmas pa kaluar permes stadit te ‘pikut’ e ‘shperthimit’, krejt befas u veniten. Si ajo llava qe arrin deri ne krater e me pas e penduar rikthehet andej nga u nis; e qe le pas vec nje duhme zemerimi e deshperimi njekohesisht: C’terren frustrues..

..Perkundesha ritmikisht nen lekundjet lozonjare te ecejakeve te gamiles se mendimeve te mia, ashtu symbyllurazi, ne heshtje te plote. E ktheva kaltersine e qiellit ne nje perflakje sa pikante aq edhe romantike, dhe buzeqeshur lodroja me ato re shumeformeshe qe dukej se formonin nje rebus qiellor pas se cilit fshihej pergjigja e shekullit…
Ato pak yje te vegjel e te larget i perdora si nje dekor ne nje vizatim femijenor, per te lumturuar ate zemer te bute qe besoi per nje cast se do te behej nje Rembrandt; ndersa henen e pasqyruar ne nje gote portokalli e piva si freskuese ate mbremje verore.
Peshq shumengjyresh fluturonin, ndersa pellumbat notonin duke u bere rrengje koraleve te trishta qe kurre se jetuan
jeten e tyre, por ngelen mjet zbukurues e objekt tregetie. Po c’me mungonte valle ?! Ah po, nje flutur maji..Nje flutur maji qe rend hareshem drejt bukurise; e bera menjehere mbretereshen e bleteve kokeulura qe e kalojne jeten nen rregulla e organizim strikt.
E perhumbur, e dehur nga ai ritem konstant largohesha ne arrati  drejt dimensioneve te reja, pa kufi e rend.
Braktisa sistematikat, morfologjine dhe u leshova ne detin e hapur te asaj imagjinate marramendese plot argetim e habi. Nje univers qe papritur po ngaterrohej me vetveten e po shnderrohej ne nje miscele te larmishme aromash, ngjyrash, vezullimesh. E ashtu e harlisur ajo copez me ate rrumbullakesi karakteristike vazhdonte te qendronte ende pezull ne vakuumin e universit si per te sfiduar logjiken njerezore.
Nje kercitje e lehte e ndjekur nga nje feshferime gjethesh po sinkronizonte notat e saj me gurgullimen e ujit ne kanion. Mjeshtrat zogj ia kishin nisur nje allegretto-je qe brishtesisht udhehoqi ate simfoni natyrore me perfekte se kurre.
Ti ishe aty nder spektatore, veshtroje me sy enderrimtare ate kaleidoskop ekzistence qe nderthurej e ngaterrohej ne forma nga me fantazmagoriket.. Ndersa une ?! …Une perkundesha embelsisht nen zhurmen e valeve te detit qe ate mbremje rrezatonte nje paq sublim. E ashtu enderrueshem  pasi hengra te fundit thele pjepri henore, u zhyta perseri ne oqeanin e imagjinates sime per tu unifikuar me ate konglomerat perfekt shqisash…

About these ads